Bir futbol maçı doksan dakikada biter. Ancak bir kulübün resmî hesabından yayılan söz, tribünlerin çok ötesine ulaşır. Galatasaray–Amedspor karşılaşmasının ardından Galatasaray Spor Kulübünün yaptığı paylaşımı ayrımcı buluyor ve kınıyorum. Bu paylaşım, önümüze futboldan daha büyük bir soru koyuyor. Bir ülkede Kürtler dillerini ve kültürlerini yaşatmak için eşit imkân talep ederken, ırkçı söylemler karşısında yetkili kurumlar neden aynı kararlılığı göstermiyor?
Demokrasinin samimiyeti, hakların herkes için ne ölçüde korunduğuyla anlaşılır. Kürdlerin kendi dilini öğrenmesi, konuşması, o dilde sanat üretmesi ve kültürel mirasını çocuklarına aktarabilmesi eşit yurttaşlığın gereğidir. Bir çocuğun ana dilini kamusal hayatta duyması ve kendi kültürünü tribünde özgürce ifade edebilmesi, yaşadığı ülkeye aidiyetini güçlendirir. Bu imkânlar daraldığında, birlikte yaşama iradesi de zayıflar.
Geniş kitlelere ulaşan spor kulüplerinin kullandığı dil, tribünlerde hangi davranışların kabul gördüğünü de etkiler. Bir paylaşımın ayrımcı olduğu yönündeki itirazlar cevapsız kaldığında, benzer söylemlerin tekrarlanması kolaylaşır. Toplumsal barış, tam da bu yüzden yetkili kurumların tutumuna bağlıdır. Türkiye Futbol Federasyonu ve ilgili merciler paylaşımı içeriği ve bağlamıyla birlikte incelemeli, kararını gerekçeleriyle kamuoyuna açıklamalıdır. Ayrımcılık tespit edilirse orantılı ve caydırıcı bir yaptırım uygulanmalıdır. Kulübün büyüklüğü, kuralların nasıl uygulanacağını belirlememelidir.
Amedspor’un da taraftarlarının taşıdığı Kürd kültürel mirasını görünür kılma, koruma ve gelecek kuşaklara aktarma sorumluluğunu üstlenmesini önemsiyorum. Bir tribünde farklı dillerde söylenen tezahüratların yan yana duyulabilmesi, futbolun insanları bir araya getirme gücünün en somut örneklerinden biridir. Kulüpler ve spor kurumları bu alanı genişletebildiği ölçüde futbol toplumsal barışa katkı sunar.
Bir çocuğun kendi dilinde tezahürat yapabildiği ve kimliği nedeniyle aşağılandığında hakkının korunacağına güvendiği bir tribünü kuramıyorsak, sahada kardeşlikten söz etmenin ne karşılığı kalır?