BEKLEDİĞİN BAHAR BENDİM

Sen hep baharı bekledin. Aşkı başka mevsimlere yakıştırmadın asla. Sana göre bahar gelmezse, aşk yaşanamazdı. Ben de ise, her mevsime yetecek kadar aşk vardı. Suskunluğum, bir aşka daha elveda demenin suskunluğu...
Susuyorum... Benimle birlikte bu şehri de suskunluğa terk ettin. Hayallerim açılmaz kapılar ardına sürüldü. Bozuk bir plağın çıkardığı sesle mırıldanıyorum sensiz geçecek günlerin kalbimi avutan en yorgun şarkısını. Altında gölgelendiğim ağacın yaprakları dökülüyor. Yapraksız bir dala sığınıyorum. O her baktığında başını döndüren bakışlarım cesaretini yitiriyor. Gözlerim bakışlarımı kaldıramıyor, ışığı sönüyor. Seninle birlikte ruhum da terk ediyor bu kenti. Ruhum yokluğunla arkadaş artık.
Bir aşk göçebesi oldu bedenim. Ezelden gelecek kavuşmayı sonsuzluğa, sensizliğe uğurluyorum. Sonu gelmeyen, hiç tükenmeyen sevgimin cümlesine son noktayı koyuyorsun. Sigaramın her yudumunda isminin harfleri siliniyor. Yürek atışlarım seni değil, sensizliği haykırıyor. Bir zamanlar yüreğime akıttığın sevinç, yerini buruk bir hüzne bırakıyor.
Sevgili, aşkın yakamayacak yüreğimi bundan böyle. Seninle birlikte mazimizi de gömecem kalbimin en kuytu köşelerine. Yıkılmayacak aşkımın duvarları. Sensizliğin bir zamanlar çaresizlik içinde bıraktığı yüreğim dimdik şimdi. Aşk duvarlarımı yıkmana izin vermeyecek. Ayrılığa dair hiçbir kötü duygu beni ele geçiremeyecek. Nefesimin her zerresi, başka aşkları fısıldayacak bundan böyle.
Sevgili, iyisi mi beni de unut sevdamızı da. 
Böylesi en iyisi...

YORUM EKLE